СТРУМИЧКИ ЛЕГЕНДИ: Браќата Барбаровски – архитектите на македонската музичка душа и кралеви на фестивалските сцени 
Некои луѓе пишуваат песни за да поминат летото или зимата. А некои, како нашите струмички генијалци, пишуваат песни за да ја победат вечноста и да ги освојат срцата на генерациите.
Во денешното издание на Струмички Легенди на ImpulsRadio.Mk, со гордост и длабок поклон се потсетуваме на двајцата титани кои ја создадоа личната карта на модерната македонска фолк музика – браќата Миле и Георги Барбаровски. Родени во струмичко Дабиле, тие во македонската ризница оставија опус од над 300 композиции. Тоа се песни со толку чист, изворен и автентичен македонски дух, што денес многумина ги сметаат за стари народни умотворби. Нивната генијалност редовно беше крунисувана со највисоките фестивалски признанија. На култниот „Фолк Фест Валандово“, но и на „Цветници“, „Фолк Фест Роса“ и „Гоце Фест“, браќата Барбаровски беа синоним за први награди од публиката и жирито, оставајќи неизбришлива трага во историјата на македонската музика.
А кога зборуваме за нив, невозможно е да не почнеме од химната на печалбарите и сите искрени патриоти – безвременската Дали чекаш стара мајчице.
Кога Миле и Георги ја создадоа оваа песна, се случи совршен спој на врвно авторство и вокална моќ. Неповторливиот струмички син Гоце Арнаудов и ја подари својата последна капка емоција, неговата препознатлива каризма и глас кој се врежува во срцето. Неговата драматична и длабока изведба ја претвори оваа композиција во жив споменик. Дали чекаш стара мајчице не е обична песна. Таа е солза на македонскиот туѓинец. Таа е воздишка на мајката која гледа кон портата. Тоа е ремек-дело кое кога и да се запее, времето запира, а очите се полнат со тага и гордост.
Врвните изведби беа заштитен знак за сите нивни дела. Браќата Барбаровски точно знаеја на кого да му ја доверат својата нотна магија. На незаборавниот Пепи Бафтировски му ги подарија евергрините Ако згрешам, и Само една песна, кои тој ги отпеа со дотогаш невидена суптилност и емотивен интензитет. Ја разиграа Валандија со веселата Лична валандовчанка во маестрална изведба на Кирчо Поп Лазаров.
Низ нивните ноти пропеа и болката и љубовта во култниот дует на Блага Петреска и Гоце Арнаудов – Пеам да не заплачам, како и во големиот хит на Блага, Што да таксам на господа. Не смееме да ја заборавиме ниту Домот мој манастир, уште една во низата антологиски и моќни интерпретации на Гоце Арнаудов кои ја тресеа сцената.
Браќата Барбаровски не се само автори и фестивалски победници. Тие се и остануваат чувари на македонскиот код. Струмица и Македонија вечно ќе им бидат благодарни што ја преточија нашата национална тага, радост, љубов и копнеж во звуци кои никогаш нема да избледат.
Слушајте ImpulsRadio.Mk, местото каде што легендите живеат вечно!
За авторот
